fbpx FATMA KADIN | Mamak Havadis

FATMA KADIN

Hüzünlü kalpten bir gecede aktı yaşlar

Sessiz sesiz yağmura bırakıp gidiyordu gözyaşlarını yine bir kadın.
Adı Fatma daha onüçünde evlenmiş, ondördündede önce kadın 
Sonrada çocuk anne olmuştu
Oysa daha çocuk yaştaydı
Oyuncak bebeklerine hasretken 
elinden kitaplarını 
oyuncaklarını alıp
verdiler kucağına bebeğini Fatma kadının...
Hayallerini duygularını
 bir kör kuyuda boğdular
Sevmediler Fatma'yı oysa sevgiye aç sevilesi kara kara gözleri yumuşacık bir kalbi vardı Fatma’nın...
Sevgisiz kalpleriyle el birliğiyle gözlerindeki ışıltıyı söndürmek için birleşti 
tüm sevgisiz cellat  kalpliler.
Çok üşüdü o çocuk kalbiyle
Yine yağmurun  yağdiği bir geceydi çıktı dışarı
Açtı ellerini sustu dili.
Yüreği Avaz avaz konuştu Rabbiyle
Kimsesizlerin kimsesizi sana geldim diyerekten aktı gözlerinden 
"damla damla yaşlar"
Gök ağladı
Toprak ağladı
Yağmur ağladı kimsesizliğine
Gökyüzü daha fazla sessiz kalamadı 
Fatma’nın feryadına.
Öfkeyle gürledi gürledi 
Herkes gökgürültüsünün sesinden korkup evlerine kaçtı.
Sağanak sağanak rahmet yağdırdı gökyüzü
Fatma’nın üzerine
Avuçları rahmet doldu
İçinde bilemediği bir huzur
Güç verdi çaresiz kalan ruhuna
Rabbim dedi hamd etti içindeki sūkûnete
Ve o gün Fatma kadın kendi kaderini 
kendi çizmeye karar verdi
Sıyrıldı değersizlik elbisesinden
Susturarak korkularını Rabbe sığınarak
Yanında çocukları koyuldu yollara..
Yol uzun,
Rab yardımcı 
karanlıkların üstünü çizip 
içinde bir umut,
bir bilinmeze doğru çıktı yola Fatma kadın.
Ya Bismillah diyerek
Kara yazgısına inatla...

Nevin Aktekin Gülfırat