fbpx KIZIL AY | Mamak Havadis

KIZIL AY

1

Şehrivar kitabımdan Kızıl ay adli siirim . 2013 yılında yazıldı. 

KIZIL AY

Kızıl bir ay dokundu geceye,
Yıldızlar yoktu gecenin penceresinde
Bir telaş, pür telaş içindeydi anılar,
Duvarlarda yankılanıyordu sanrılar.

Balkonda genç bir kız gözleri kara kara
Dokunuyordu gökyüzündeki kızıl aya.
Susuz bir vaha gibi akıyor yalnızlıklara
Gözlerindeki şaşkınlık doğuruyor çocuklarını
Ellerindeki soğukluk ısıtıyor abartılı mutluluklarını

Dili zifir bir kader çözülüyor anılarda 
Kar beyazı kelimeler kaçıyor doyasıya.
Tenleri ürperten alize rüzgârları
Toprağı yıkayan yağmur damlaları  
Coşuyor saçlarında

Ne yangınlar yaşamıştı bedeninde  
Ne sert kayalar ufalanmıştı yüreğinde,
Sızısı geçmeyen ayrılıklar
Ne geçitler açmıştı gözlerinde.

Gökkuşağının demir yalnızlığında
Kızıl bir ay doldu yarınlarına.
Ne geçmişi kaldı aydınlığında,
Ne de bugünü ağladı sanrılarında.

Bir bilseydi sönmüş yıldızların ışığını 
Bir bilseydi, ateşli dudakların alevini 
Yine öyle bakar mıydı kızıl geceye?
Öyle  ışıldar mıydı  düşlerinde?
Kara bir ordu gibi koşan gözleri
Yine yağar mıydı mevsimlerine?

Bilmiyordu.

Tülay Sözeri