fbpx SEVGİ DİYARINA | Mamak Havadis

SEVGİ DİYARINA

1

 

Anlat anlat diyorlar da neyi anlatayım sağımdaki güzellikleri mi yoksa solumdaki sessizlikleri mi ya da sensizlikleri mi? Hangisini anlatayım, ey güneşin doğuşu günün karanlığı!
Sorgusuz ve sualsiz hançer yemiş yüreğim ve yüreğin kanıyor değil mi? Sırtındaki nefes kesen acıların sayısız, neyi anlatayım? Hayır, susmalıyız değil mi? Evet, mutlulukları yazıyor, çünkü kainat her dem yanımızı sarıyor. Bitmez tükenmez sonsuz umut bitmeyen sevgi yanımız gülen ve güldüren yüzümüz...! Güzellikleri anlatayım değil mi? Ínsan kendine yapacağı en güzel şey pozitif olmak ne kadar mutlu olursak o kadar güzel geçecek ömür düştük evet ama kalktıkta bak!  Yol uzun sonsuz sevgi diyarına...

Yolum uzun olduğu doğru ve yaş yirmi dokuz. Ne kadar mükemmel yaşarım değil de, ben ne kadar gülebiliyorum bugünler de ne kadar mutlu ettim kendimi ve çevremdekileri...? Kime kahkaha atırdım ve kimin yaralarını sarabildim ya da kimin duasına alabildim. Kimin ruhunu şadedebilirim dediğim anlarda bir insanı teskin ederken ya ağladım ya da güldürdüm ama kimsenin yüreğini ağlatmadım diyerek ve ağlamayan yürekler inşa ederek gidiyorum... Ayağıma ne takılırsa takılsın yüreğim kâinattaki her zerrenin, bir derdi var incitmeden yürü, ey yüreğim diyerek yol alıyor. Yol uzun sonsuz sevgi diyarına...

Dününü yarınını unutmadan sevgi saran ayak sesleri sarsın ve her yanımızda Nergisler açsın.  Bizler öldüğümüz zaman üstümüzde çiçekler bitecek doğru ve biz onları hiçbir vakit koklayamayız değil mi? Yaşarken sevmemiz gereken umut dolu yürekler ve yüreğimiz var... Bu ne güzel bir duygu, bunu duymaktan güzel hiçbir şey yok... Yaşarken sevmek, sımsıkı sarılmak ve kenetlenen eller ile yan yana yürüyen yürekler ve gözleri gülen insanları seviyorum, çünkü ben gülmeyi seviyorum. Biz ne kadar gülersek hayat o kadar güzel değil mi? Yol uzun sonsuz sevgi diyarına...

Kâinatta her zerre sevmeye ve sevilmeye layık. 
Yanımdakilere, yanındakilere insanın içsel tek ihdiyacı manevi olan o sevgi ile sarılıyorum ki, 
bir gün kaybettiğim zaman bir kere bile olsa da eyvah dememenin bilinci var. Aldığım kararlarda pişmanlık duymayıșımın onuru ve güzelliği beni mutlu ediyor, çünkü elimden, dilimden, yüreğimden ne kadar çok sevgi varsa verdim. Vicdanımın terazisi hep rahat, çünkü İsmet Özel'in değdiği gibi "Sevmek bir mübalağa sanatıdır Abartın" demesi ne kadar naif ne kadar içten... Elindekileri sev ve abart  kıymetini bil ve bildir demek ne kadar naif değil mi? Evet öyle ise yol uzun sonsuz sevgi diyarına... 

Yaşarken sevdireni sevdiysem, bu onur; kanıma 
ve canıma! Benim bu hayatta hiçbir keşkem yok neden mi yok? Keşkeler insanı yaşarken çürüten bir olgu. Keşke sözünü niye kullanayım, nasip değilmiş deyip geçerim... Tabii ki de dua ederim, beni yakınlaştırıyor ya da uzaklaştırıyorsa! En güzelini inşa ettiğini unutmadan yaşarım. Kimsenin benlik duygularını yükseltmeye gerek yok, çünkü bencil insan sevilmeye layik değil. Kendi haline bırakılmaya layıktır. Yol uzun sonsuz sevgi diyarına...

Saliha İnan
10.10.2020