fbpx SEVGİ | Mamak Havadis

SEVGİ

Sevgi kavramı nedir? Basit bir kavramıdır? Aşk olan sevgi olmaz mı bu sevgi? 
Bence bu cevapların hepsi evet… Çünkü sevgi her şeydir. 
Mesela bir PC oyununu seviyor olabiliriz. Birine sevgi anlamında ya da daha yakın anlamda bir bağ hissetmiş de olabiliriz. Yani âşık olmuş olabiliriz. 
Bunların hepsi olabilir. Ama bundan daha da yakın bir sevgi türü olabilir mi? Belki olabilir ama bu da deli olmaya kaçmadığı sürece. 
Bir önce ki cümlede bahsettiğim şey bir şeye bağlı kalabilir ve sevebiliriz. 
Ama! işte aması var ama ise şu ki o sevgi Allah (c.c) olan sevgimizi aşmaması gerekir. 
Hatta bir hadisinde de belirtmiş. Ve demiş ki kim benden bir şeyi daha çok sevse onu elinden alırım! demiş aman bizde dikkat edelim de EN ÇOK ALLAH (C.C) SEVELİM :)

İnsanın mutlu olabilmesi, kendini huzurlu ve mutlu hissedebilmesinin en temel yolu sevgidir. Bu sevginin en önemlisi ise insan sevgisi olarak karşımıza çıkmaktadır. Çünkü insan seven kişi her canlıyı sever, bu durumda insanları sevmeyen kişilerin diğer canlıları sevmesini beklemek de yanlıştır.

Sevgi, sevmek fiilinin gerçekleşmesi anlamına gelir. Sevgi, insanın içinden gelir. Bu insanın bir şeyde ya da birinde kendinden bir parça görmesi anlamına gelmektedir. Böylece bir yakınlık meydana gelir ve bu yakınlık zamanla samimiyete dönüşerek sevgi halini alır.
Sevmek, sevilmek güzel şeylerdir. İnsanların sosyal ilişkilerinde sevgi temelli ilişkiler kurmaları onları değerli kılmaktadır. Hatır ve gönül ilişkileri ancak sevgi temelli meydana gelebilir. İnsanlar birbirini sevdikçe sorunsuz bir dünyada yaşayabilir. Geleceklerini teminat altına alabilirler.

Dünya üzerindeki en üstün canlı olan insanlar bu özelliğe zeki olmalarından dolayı erişebilmişlerdir. Diğer canlılar ile insanlar arasındaki en önemli fark düşünme ve hayal kurma yeteneğidir. Diğer canlıların da elbette kısıtlı bir düşünme yetisi vardır fakat insanlar çok daha fazla miktarlarda ve analitik olarak düşünce gücünü kullanabilir.
Sevgi de insanların diğer canlılar ile farklı olan bir diğer özelliğidir. İnsanların dinleri, ırkları ve dilleri farklı olabilir fakat sevgileri ortaktır...
İnsanlar doğar doğmaz annesine olan sevgisiyle dünyada yer edinir. Sevgi insanın doğasında vardır. Gelenek ve göreneklerimizde “Yaratılanı severim yaratandan ötürü” sözü İslam dininde yer etmiş bir sözdür. Bu sözde anlatılmak istenen tüm insanlığın tanrının bir ürünü olduğu ve bu sebeple kutsal olduğudur. 
Seven, gülen, ağlayan, mutlu olan, üzülen karmaşık bir canlı olan insan çok özeldir.

Sevgi canlıdan canlıya geçen sıcak bir iletişimdir. Doğayı, insanı, ailemizi, vatanımızı ve daha birçok şeyi severiz. Her insanın, hatta tüm canlıların sevgiye ihtiyacı vardır. Bana göre bir insana vereceğimiz en büyük ceza onu sevgisiz bırakmaktır.
Bazen korkarız sevmekten, sevilmemekten, karşılığını bulamamaktan. Bazen sevgi bir gülümseme, bazen merak etme, bazen hissetmektir. Sevdiğimiz birinin bize ihanet etmesi ne kadar da acı verir bize.
Sevgi karşılıklıyken, tüm dünyayı kurtaracağımızı düşünürken araya ihanet girdiğin de aslında bu duygunun hiç var olmadığına inanırız. Ama her zaman yeni bir başlangıç tekrar sevmek, ümitlenmektir, hayata bağlanmaktır.

Çünkü sevgi bir ışıktır… 
Sevmediğimiz bir işte mutlu olabilir miyiz; ya da ne kadar başarılı olabiliriz? 
Sevgisiz bir ailede büyüyen çocuk ne kadar başarılı olabilir, ne verebilir bu topluma?
Küçük bir gülümsemeyle başlayan bu sımsıcak hissi neden yaşamayalım? Hayata ilk önce kendimizi severek başlayalım. Hiç çözülmez gibi görünen sorunların sevgi olduğu zaman kolayca üstesinden geliriz. Ben kendi adıma sevgi olmayan bir toplumda yaşamak istemiyorum. Hayata ilk kendimi severek başlıyorum.
Çünkü sevmek iyidir, insanı insan yapar.

Sevmek, illa ki bir insana karşı hissedilen bir duygu değildir. Bir şarkıyı sevebilir bir insan. Bir şarkının sadece bir kelimesini, notasını sevebilir. Her gün sokakta gördüğü bir kediyi sevebilir bir insan.
Sevmeli insan. Sevilen şeye değer verilir çünkü. Doğayı, ağaçları, kuşları, çiçekleri, böcekleri, bulutları, Güneş'i, Ay'ı, zor da olsa insanları... Sevmeli insan. Sevilen şey, korunur çünkü.
Karşılık beklemeden sevmeli insan. Bencil olmamalı, değer vermek istediği için, korumak istediği için, önemli bir şey olarak gördüğü için karşısındakini, sevmeli insan. Sevilmese de sevmeli insan. Dünyayı, yaşamayı, hayatı güzel yapacak olan şey budur çünkü. Sevmekten zarar gelmez, sevgiden korkulmaz. Dedik ya dostlar: “Sevmek iyidir, insanı insan yapar.”
İnsanın mutlu olabilmesi, kendini huzurlu ve mutlu hissedebilmesinin en temel yolu sevgidir. Bu sevginin en önemlisi ise insan sevgisi olarak karşımıza çıkmaktadır. Çünkü insan seven kişi her canlıyı sever, bu durumda insanları sevmeyen kişilerin diğer canlıları sevmesini beklemek de yanlıştır.

İnsan sevgisi içinde hoşgörüyü ve diğer insanlara karşı anlayışlı sıcakkanlı olmayı barındırır. Bir toplumun fertleri birbirlerini sevmiyorlarsa o toplumun sosyal anlamda gelişmesi ve dayanışma içinde olması beklenemez. Bir insanın sahip olması gereken en önemli özellik insan sevgisidir. Çünkü insan seven kişilerden hiç kimseye kötülük gelmez.
İnsan sevmek insanlar arasında ayrım yapmamak tüm insanları hoşgörü ile kabullenmek demektir. Bu sevgi hem bireyleri hem de toplumları yüceltir ve toplumsal bağların kuvvetlenmesinde insanlara yardımcı olur.

Kişiyi sevmek ya da sevmemek sizin elinizdedir. Ama “İnsan” olmak için insanı sevmek durumundayız.
"Her zaman istenebilecek ve bazen elde edilebilecek bir şey varsa, O da insan sevgisidir." demiş Albert Camus. 

İnsan sevgisine her zaman ihtiyacımız var. Fakat insanları sevdiğimiz ölçüde sevileceğimiz gerçeği karşısında yapabilecek hiçbir şeyimiz yok.
“Hintli bir adam suda bata çıka ilerlemeye çalışan bir akrep görür.
Onu kurtarmaya karar verir ve parmağını uzatır ama akrep onu sokar.
Hintli tekrar akrebi sudan kurtarmaya çalışır ama akrep onu tekrar sokar.
Yakınlardaki başka birisi ona, onu sürekli sokmaya çalışan akrebi kurtarmaya çalışmaktan vazgeçmesini söyler.
Ama Hintli adam şöyle der:
"Sokmak akrebin doğasında vardır.
Benim doğamda ise sevmek var.
Neden sokmak akrebin doğasında var diye kendi doğamda olan sevmekten vazgeçeyim?"

Toplum hayatında adaletin sağlanması da merhamet, vicdan ve insaf hislerine bağlı olduğu için doğrudan sevgi ile ilgilidir. Sevgisiz toplumlarda insan ömrünün kısa olmasından suç oranlarının yüksek olmasına kadar birçok sorun yaşanmaktadır.
Bireysel ve toplumsal sorunların aşılmasında da sevgi bir araç ya da yol olarak kullanılmaktadır. Sevgiye sahip çıkılması toplumsal değerlerin de yerleşik hale gelmesine neden olur. Sevgi hayatımızın merkezinde olmalı ve beslendiğimiz kaynak olmalıdır. O zaman her sorunun çözümü kolaylıkla halledilmiş olur.

İnsan sevgisi içinde hoşgörüyü ve diğer insanlara karşı anlayışlı sıcakkanlı olmayı barındırır. Bir toplumun fertleri birbirlerini sevmiyorlarsa o toplumun sosyal anlamda gelişmesi ve dayanışma içinde olması beklenemez. Bir insanın sahip olması gereken en önemli özellik insan sevgisidir. Çünkü insan seven kişilerden hiç kimseye kötülük gelmez.
İnsan sevmek insanlar arasında ayrım yapmamak tüm insanları hoşgörü ile kabullenmek demektir. Bu sevgi hem bireyleri hem de toplumları yüceltir ve toplumsal bağların kuvvetlenmesinde insanlara yardımcı olur…

Dostluk sevgi ile kurulan bir şeydir. En sağlam temeller sevgi ile atılan temellerdir. Her ne kadar bazı insanların haberi olmasa da sadece maddiyata değer vererek manevi duygularını hiçe saysalar da sadece doğru yol her zaman içinde doğruluk hak ve sevgi bulunduran yoldur. Ruhumuzun beslenmesi için bu duygulara ihtiyacımız vardır. Bunları önemsemeyen insanın kalbi taşlaşır.
Sevgi her yerde sevgidir her yerde güzeldir ama hak edilene verilirse tabi. Biz biz olalım bize verilen bu güzel duygunun değerini bilip etrafımızdaki insanları da sevgiden mahrum etmeyelim ki hayatımız karamsar olmaktan çıkıp umut ve sevgi dolu olsun.

Sevmek karşılıksızdır. “İnsan Sevgisi” de karşılıksızdır. Hiçbir amaç gütmeden sevmeliyiz. İster “Yaratılanı severim, yaratandan ötürü.” dersin, istersen “Seviyorum çünkü sevmek beni mutlu kılıyor” dersin, istersen de “Hiçbir sevgi karşılıksız kalmaz.” inancıyla seversin.
Sonuç olarak;
“Seversin, sevilirsin. Sevmiyorsan bu dünyada ne edersin?”

Dilerim tüm dünyada savaşın, düşmanlığın yerini sevgi alır. Tüm temennim; kalorisiz, maddi bedeli sıfır kuruş olan ama yüksek manevi değeri olan bu hissi “SEVGİYİ” ilk önce kendimizde kaybetmeyelim dostlarım… 

Ve sevin, sevilin, sevmek dünyadaki en büyük güzelliktir.
Hayat sevince güzel ve diyelim ki her bir cümleye; bu ülkenin sahipleri yalnızca bu ülkeyi karşılıksız seve bilenlerdir…
Sevgi ve muhabbetle, hoş kalınız, hoşça kalınız, dostça kalınız, sevgi ve aşkla kalınız. Eğer vaktiniz varsa kalbinizde ki sevgiden rica etsem bana da bir cimdik gönderir misiniz?
Hoş kalın hoşça kalın ama gönlünüzde hep sevgiyle kalın. Sevgi ve muhabbetle dostlarım...

20.05.2020